't Was een spannende bezigheid. Door de reacties die ik ontving op de schrijfstijl van mijn blog, heb ik het gewaagd. Ik heb deelgenomen aan een wedstrijd voor een kortverhaal. 't Was de perfecte aanleiding om eens een aantal zaken uit te testen voor mezelf: kan ik iets meer kwijt op papier dan enkel 't gene mij raakt en betrekking heeft op mij. Kan ik me concentreren en de motivatie vinden om te werken aan een schrijfsel... Hoeveel tijd heb ik daarvoor nodig, kan ik er mijn ei in kwijt?
Ik vond het leuk om doen, en de deadline maakte dat ik het doel goed in vizier had. Ik vond het ook wel heel spannend, want 't is precies als muziek spelen denk ik: je geeft jezelf bloot door middel van iets wat je graag doet. Je geeft iets van jezelf, bv. je inspiratie, je fantasie en al dan niet je kunde. En wat er dan gebeurt met dingen die je geeft, zomaar in het wildeweg, dat heb je niet in de hand. Ik vind het spannend om te weten wat de jury ervan zal vinden, wat hun feedback zal zijn. Een aantal proefkonijnen hebben me alvast op weg geholpen door verbeteringen aan te brengen, te zeggen wat het verhaal met hen doet, waar beter te knippen en waar 't wat duidelijker kan zijn. Leuk om samen tot een eindresultaat te komen.
Los van de uitslag van de wedstrijd, ben ik zowiezo blij dat ik heb deelgenomen. Ik heb met mijn jarenlange verlangen iets met schrijven te doen, effectief ook iets gedaan. Ik geef toe, positieve feedback vanuit een wedstrijd zou me nog meer stimuleren :-). Maar indien het 'worthless piece of crap' is, dan ja... Ik weet dan dat het niet voor me weggelegd is.
Wie nieuwsgierig is, en 't wil lezen... laat maar horen: isabelveygen@hotmail.com
zaterdag 2 oktober 2010
Abonneren op:
Reacties (Atom)
