Hoe het nog met me gaat? Niet zo fijn. 't Is eens iets anders.
Nu eens niet spontaan, maar bedacht, nagedacht over de vraag: "hoe gaat het met jou"? Hieronder het antwoord puur vandaag, puur mezelf, zonder mijn context waaraan ik me meestal kan optrekken. 't Is wat kanker en de behandeling tot nu toe met me heeft 'aangericht'.
Kanker hebben is eenzaam, omdat iedereen me zo graag helpt, maar ik toch alleen ziek moet zijn.
Kanker hebben is niet mogen slapen zoveel ik wil, maar moeten rusten zoveel mijn lichaam vergt.
Kanker hebben is mij dag per dag richten op de toekomst, maar nooit meer zonder zorgen.
Kanker hebben is een zevende hemel voor de betweter vol goede raad.
Kanker hebben is een reden om zonder haar, met opgezette ogen, uitgedunde wenkbrauwen, amper nog wimpers, zonder fysiek en opgehouden vocht toch nog te horen krijgen dat ik er goed uit zie.
Kanker hebben is tijd hebben om zonder energie mijn dag door te komen.
Kanker hebben is moeten -welbedoeld gezegd- aanhoren dat het wel voorbijgaat... alsof dit alles een zuchtje wind is.
Kanker hebben is zo diep kunnen zitten dat ik me moeilijk kan inbeelden dat ik morgen nog kan lachen.
Kanker hebben is voor het eerst niet uit mijn bed willen en vervolgens een dag vol tranen.
Kanker hebben is tegen de laatste chemo aanlopen en met een klein hartje denken 'is dat wel zo?'
Chemo maakt mijn lichaam kapot
Kanker tast mijn gemoed aan, zó hard en zó wezenlijk
Lieve lezer, als ik even mag,
ik ben (het) moe
Nu eens niet spontaan, maar bedacht, nagedacht over de vraag: "hoe gaat het met jou"? Hieronder het antwoord puur vandaag, puur mezelf, zonder mijn context waaraan ik me meestal kan optrekken. 't Is wat kanker en de behandeling tot nu toe met me heeft 'aangericht'.
Kanker hebben is eenzaam, omdat iedereen me zo graag helpt, maar ik toch alleen ziek moet zijn.
Kanker hebben is niet mogen slapen zoveel ik wil, maar moeten rusten zoveel mijn lichaam vergt.
Kanker hebben is mij dag per dag richten op de toekomst, maar nooit meer zonder zorgen.
Kanker hebben is een zevende hemel voor de betweter vol goede raad.
Kanker hebben is een reden om zonder haar, met opgezette ogen, uitgedunde wenkbrauwen, amper nog wimpers, zonder fysiek en opgehouden vocht toch nog te horen krijgen dat ik er goed uit zie.
Kanker hebben is tijd hebben om zonder energie mijn dag door te komen.
Kanker hebben is moeten -welbedoeld gezegd- aanhoren dat het wel voorbijgaat... alsof dit alles een zuchtje wind is.
Kanker hebben is zo diep kunnen zitten dat ik me moeilijk kan inbeelden dat ik morgen nog kan lachen.
Kanker hebben is voor het eerst niet uit mijn bed willen en vervolgens een dag vol tranen.
Kanker hebben is tegen de laatste chemo aanlopen en met een klein hartje denken 'is dat wel zo?'
Chemo maakt mijn lichaam kapot
Kanker tast mijn gemoed aan, zó hard en zó wezenlijk
Lieve lezer, als ik even mag,
ik ben (het) moe
Isabel,
BeantwoordenVerwijderenNa jouw reactie op mijn laatste blog-tekst ben ik hier even komen piepen en ik ben er wat stil van geworden...Alles is zo ongelofelijk herkenbaar! Kanker hebben is inderdaad soms verdomd eenzaam, want het is jij en jij alleen die de lichamelijke ongemakken voelt en moet zien te dragen. Steun en hulp van anderen zijn meer dan nodig en doen ongelofelijk veel deugd, maar zo nu en dan helpt dat ook niet meer en staart de kanker je recht in het gezicht.
Vele lieve groetjes en sterkte verder!
Liefs Evy
evy-meisman.blogspot.com
Dag Isabel,
BeantwoordenVerwijderenTuurlijk mag je...het is je volste recht om het allemaal eens (kots)moe te zijn. Wij, straffe madamen, zijn een kei in het relativeren...maar het is niet niks wat jou overkomt hé...Hetgeen je schrijft is heel herkenbaar...Ik sta vele verder dan jou...ik heb net de 2de verjaardag van het beëindigen van mijn behandeling gevierd. En wat een weg heb ik sindsdien afgelegd...mezelf vaak tegenkomend...maar zoals in mijn laatste blogje schrijvend..het maakt niet uit hoe lang de reis duurt, er is nooit meer dan dit: één stap, één ademhaling, één moment.
Een lieve groet en nog heel veel sterkte Isabel!
Liefs Wenneke
www.bloggen.be/wenneke